Om 8.35 vertrek. De veerman van het pontje over de Neder-Rijn was 15 jaar geleden in Taizé. De ontmoeting met anderen sprak hem het meest aan. Ik loop straf door.
Vanuit de verte
waaien de klanken van het carrillion van de kerk in Rhenen over de rivier. De klok slaat 10 uur. In Doodewaard zit ik 70 minuten op een terras (uitsmijter eten, krant lezen). Later word ik ingehaald door het fietsende gezin uit de jeugdherberg.Het lopen voelt vertrouwd. Ik begin al wat macht te voelen. Als de blaren niet erger worden, gaat het prima. De rugzak begint ook te wennen. Ik wil echt proberen het vol te houden tot Taizé met tent en kookspullen.
In het winkeltje bij camping De Steenoven in Slijk-Ewijk koop ik eten (bami) en een koud biertje. Het blijkt praktisch ondoenlijk om voor 1 persoon in te kopen zonder veel over te houden. Op het hoge stuk waar Sijmen met excursie heeft gestaan, staat het vol met caravans. Na 19.00 uur is de temperatuur nog steeds aangenaam. De rivier wordt druk bevaren en dat is de hele nacht te horen.
Voor ik ga liggen zijn alle blaren (ook een nieuwe onder m'n grote teen) weer vertroeteld.
Ik ben niet mijn blaren, denk ik. Zo zie je maar: als de moed zakt, groeit de hoop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten